Tijd voor actie!

Vluchtelingen werken mee aan TalentOmobiel

Jutta Sintobin

Met het project TalentO zoeken we binnen de context van een opvangnetwerk van erkende vluchtelingen naar de mogelijkheden van een gemeenschapsmunt.

Door middel van een TalentOmobiel, een gepimpte bakfiets, laten we de munt op verschillende plekken in Roeselare los.

Het maken van een TalentOmobiel als mobiel loket gebruikten we als eerste activiteit binnen het project van de complementaire munt in Roeselare. Via de interviews die we afnamen bij erkende vluchtelingen (“LOI’ers”) en leefloners, wisten we wie we konden gebruiken als handige Harry’s. Het plezier was groot wanneer er vijf mensen aanwezig waren, allen met de goesting om aan de TalentOmobiel te werken. De hulp was meer dan welkom.

Op voorhand berekenden we welke afmetingen we voor de kist gingen gebruiken. Het leek ons logisch om een kist te maken van een 70tal centimeters hoog met ‘deksel’. “Een aantal platen hout en wat verf en borstels, dat vinden we wel in de Gamma”.

Uiteindelijk bleek het toch wat meer dan gedacht. Met een lijstje met afmetingen staarde ik naar de verschillende platen hout. Hoewel er de gewoonte was van af en toe iets in elkaar te knutselen, was dit project iets groter en serieuzer. Gelukkig kwam er snel een medewerker die de platen op maat zaagde.

De volgende uitdaging was om alle platen en verf in RSL op Post te krijgen. Fietsen met de bakfiets had ik opgegeven, nadat de bak uitpuilde van houten platen en wankelde. Te voet langs de Brugsesteenweg werd ik bekeken door letterlijk elke mobilist die passeerde. Hoe een mens kan afzien om de wereld te verbeteren! ;-)

Op de knutseldag sleurde ik een boor, elektrische schroevendraaier en elektrische zaag mee naar Roeselare. Ik voelde me plots een vrij professionele klusjesvrouw. Ik ging nog snel achter koekjes voor de mensen die kwamen helpen en stond klaar om ze te ontvangen. We vlogen er meteen in door de bakfiets uit elkaar de vijzen. De eerste platen werden afgemeten en gezaagd. Het ging vlot maar uiteindelijk hadden we toch vijf uur nodig om de TalentOmobiel volledig te monteren. Ik liet de mannen hun gang gaan en nam het schilderwerk achteraf voor mijn rekening.

(Lees verder onder de foto)

Het leek ons een evidentie om de LOI’ers van in het begin te betrekken bij het maken van de TalentOmobiel, zowel als start van het project, als om de connectie te maken met iets dat van hen is, wat zij gemaakt hebben. Achteraf bleek dit voor hen een zinvolle vrijetijdsbesteding, een tijdsvulling.

Dat is voor hen de essentie: actief op zoek gaan naar iets wat hun dag zinvol maakt zodat ze iets bereiken en bezig zijn.

Het startdoel van de TalentOmobiel werd dus nog voor het vehikel de Roeselaarse straten onveilig maakt verwezenlijkt.

De TalentOmobiel creëert grote verwachtingen bij de bewoners van het LOI en de goesting is groot om zich in te zetten. Als ze nu de bakfiets zien, vragen ze direct of ze iets kunnen doen en of er nieuwe activiteiten of klusjes zijn. Achteraf te bekijken of we de verwachtingen hebben ingelost. Het geeft een wrang gevoel om te zien dat dit project zorgt voor een bezigheid, een doel in hun leven, iets wat ze anders niet zouden meemaken. Ze beschouwen mij ondertussen ook als een vaste waarde. Als het van hen afhangt lunch ik elke dag mee, drink ik theetjes bij de vleet en kom ik elke dag langs in het LOI. Helaas moet ik vaak afwijzen, wat niet altijd wordt geapprecieerd.

Het kan gezien worden als een tweestrijd tussen een job voor de een en een welkome afwisseling van de dagelijkse sleur voor de ander.

Het project werkt enthousiasmerend, aangezien de deelnemers een grote nood ervaren aan een soort vrije tijdsbesteding. Ze kunnen hun verhaal kwijt, ze komen uit hun bed en ontmoeten nieuwe mensen. Tijd dus om nog meer nieuwe ontmoeting te creëren en inwoners van Roeselare warm te maken om samen activiteiten te organiseren rond de bakfiets!